Arno Bonte

Raadslid GroenLinks Rotterdam

Archief voor oktober, 2010

5 maart 2014

Mijn bijdrage vandaag bij de Algemene Beschouwingen over het collegeprogramma:

5 maart 2014, de dag van de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Hoe ligt Rotterdam er dan bij? Wat voor stad treffen we dan aan?

Laat ik u eens meenemen in een visioen.

Op 5 maart 2014 schijnt de zon. Als je de trappen van het stadhuis afloopt dan flitsen de fietsen en elektrische voertuigen voorbij op een groene en autoluwe Coolsingel.
Het centrum staat vol bomen en het noordelijk deel van de Binnenrotte is veranderd in een goed bezocht stadspark. Het Stokviswater en de Hang zijn ontwikkeld tot een aantrekkelijk terrassengebied met de allure van de Oude Gracht in Utrecht.
Overal in de binnenstad zijn nieuwe winkeltjes, restaurantjes en lunchrooms geopend. Het uitgaanscircuit bruist als nooit tevoren en een nieuw poppodium in het centrum van de stad is het levendige middelpunt van een hernieuwde popcultuur in Rotterdam.

Op 5 maart 2014 is Rotterdam een stad waar iedereen graag wil wonen: van jong tot oud, van arm tot rijk, van starter tot gezin. Parken en pleinen worden intensief gebruikt. Buurthuizen en speeltuinen zijn ook ’s avonds en in het weekend open en in alle buurten is er voldoende plek voor kinderen om buiten te spelen. En de bewoners van de ’s-Gravendijkwal zijn verlost van de stank en herrie, door een met gras begroeide overkapping over de drukke verkeersader.

Op 5 maart 2014 doet 70 procent van de Rotterdammers aan sport, hebben 30.000 mensen met succes een taal- en participatietraject gevolgd, zijn overal in de stad broedplaatsen voor kunstenaars en creatieve bedrijfjes, krijgen evenementenorganisatoren alle ruimte om nieuwe concepten uit te proberen en is Rotterdam weer een aantrekkelijke uitgaansstad.

Op 5 maart 2014 is Rotterdam een groene, sociale en bruisende wereldstad. En ja, een stad met meer ruimte voor talent en ondernemen.

Gaat dit visioen echt werkelijkheid worden? Als het aan GroenLinks ligt wel. Het kán, als de politieke wil er maar is.
Of het echt gaat lukken is nog wel de vraag. Als we op het werkprogramma van het college afgaan komen we er niet. Althans, maar zeer ten dele.

Natuurlijk, er staan een paar mooie voornemens in. Zo geeft het college voortvarend uitvoering aan de GroenLinks-motie om 2000 bomen per jaar aan te planten om zo versteende straten groen te maken. Ook de GroenLinks-motie om in 2014 alle wijken aan de buitenspeelnorm te laten voldoen, wordt goed opgepakt. En ik ben ook erg gelukkig dat het GroenLinks-initiatief uit de vorige periode, RotterdamIdee, verder wordt voortgezet en zelfs wordt uitgebouwd met een ruimer budget voor bewonersinitiatieven.

Maar voor het overige zijn de ambities van het college erg dun. En zijn de doelstellingen (in goed Rotterdams: targets) al helemaal treurigstemmend.

Zo stelt het college als target dat 60% van de deelnemers aan een taal- en participatieproject één of meer stappen zet op de participatieladder. Met andere woorden, zich verder ontwikkelt in de samenleving.
Klinkt mooi, maar door de forse bezuinigingen én door de eigen bijdrage die het college in wil voeren, zullen er waarschijnlijk fors minder deelnemers aan de taal- en participatietrajecten zijn, waardoor die 60% in de praktijk maar weinig voorstelt.

Het college belooft ook het areaal groen te vergroten in de 10 buurten die nu het minst groen zijn. Ook niet bepaald ambitieus. De wethouder kan die target bij wijze van spreken volgende week al afstrepen na het planten van slechts één bonsaiboompje in elk van die wijken.

En wat te denken van de doelstelling dat er aan het einde van de raadsperiode in de stad en in de haven voor minimaal 350 miljoen aan duurzaamheid moet zijn geïnvesteerd. Klinkt als veel geld. Maar als je de groene paragrafen uit de jaarverslagen van de grote Rotterdamse ondernemingen mag geloven, dan wordt er nu al voor minstens het dubbele aan duurzaamheidsuitgaven gedaan.
Maar los daarvan wordt hier in de collegedoelstelling het maatschappelijk effect vergeten: het gaat niet om het geld geïnvesteerde geld, maar om het resultaat.
Waarom niet de doelstelling opgenomen dat de CO2-uitstoot in de komende 4 jaar met minimaal 10 procent omlaag gaat?
 
Talentontwikkeling bij taalcursisten en groen ondernemerschap komt er in het collegeprogramma dus niet erg gunstig vanaf. Ook op andere terreinen leidt het collegebeleid eerder tot minder dan tot meer ruimte voor talent en ondernemen. Zeker als je de maatregelen uit het bezuinigingspakket op een rij zet.

Daarnaast snijdt het college flink in kunst- en cultuurbeleid en komt een fors deel van de rekening te liggen bij de meest kwetsbare Rotterdammers.

Als je de bezuinigingsplannen van het college de komende jaren bij elkaar optelt, dan schijnt op 5 maart 2014 niet de zon, maar waait er een gure en kille wind door de stad.

En dan heb ik de donkere donderwolken van het rechtse kabinet nog niet eens meegerekend. Een tsunami aan bezuinigingen wordt over ons heengespoeld. Van kunst en cultuur tot de wijkenaanpak, van het armoedebeleid tot het openbaar vervoer.

Kunnen we ons daar tegen weren? Kunnen we het zonnige visioen toch werkelijkheid laten worden? Ja, dat kan.

Tussen de donkere donderwolken uit Den Haag gloort ook een beetje hoop. De korting op het gemeentefonds pakt namelijk veel lager uit dan het doemscenario waar het college nog rekening mee hield bij het opstellen van de begroting. Dat levert een meevaller op van 35 miljoen in 2012 oplopend tot 100 miljoen in 2014.

GroenLinks wil die meevaller deels besteden aan het terugdraaien van de gemeentelijke bezuinigingen op kunst en cultuur, klimaatbeleid, evenementen, buitenruimte en participatie.
En voor het andere deel voor het opvangen van de bezuinigingen van het rechtse kabinet op taalcursussen, sociaal beleid, wijkaanpak en openbaar vervoer.

De zon kán schijnen op 5 maart 2014. Niet alleen voor de door GroenLinks gewenste groene, sociale en bruisende wereldstad. Maar ook voor de collegeambitie om meer ruimte te geven aan talent en ondernemen.

De GroenLinks-fractie helpt het college daar graag bij. Volgende week zullen we een tegenbegroting presenteren waarin we laten zien dat bezuinigen kan, mét behoud van een ambitieus beleid voor de stad. Met meer in plaats van minder ruimte voor talent en ondernemen.

Als het aan GroenLinks ligt staat deze raadsperiode in het teken van creativiteit en vernieuwende initiatieven. We zien graag dat er grote vooruitgang wordt geboekt op het gebied van duurzaamheid en dat de stad weer gaat bruisen. Bij de begroting zullen we daar een aantal voorstellen voor doen. Vandaag doen we er alvast één:

Wat zou er nou mooier zijn dan een raadsperiode vol nieuwe talenten en ondernemerszin te bekronen met een recente Rotterdamse traditie: een themajaar. GroenLinks stelt voor om 2014 uit te roepen tot Innovatiejaar. Want waar talent en ondernemen samen komen, krijg je innovatie. Wij zien graag dat Rotterdam zichzelf op de kaart zet als innovatieve stad vol vernieuwing en creativiteit. Zodat op 5 maart 2014 iedereen weet: Rotterdam is de stad waar het bruist, Rotterdam is de stad van innovatie, Rotterdam is de stad met ruimte voor talent en ondernemen.

Advertenties

Maak ov-chipkaart eerlijker en makkelijker

Dit opinieartikel verscheen op zaterdag 9 oktober in de Volkskrant.

Eind 2011 reist heel Nederland met de ov-chipkaart. Dat is althans de ambitie van achtereenvolgende ministers van Verkeer en Waterstaat en van de ov-bedrijven. Of het reizen met het openbaar vervoer dan echt eerlijker en makkelijker is geworden, zoals bij de introductie van de ov-chipkaart werd beloofd, is nog maar de vraag.

De Rotterdamse GroenLinks-fractie houdt, sinds de kaart in 2007 in de regio Rotterdam werd ingevoerd, de vinger aan de pols met de website ov-chipklacht.nl. Maandelijks komen daar honderden klachten op binnen.

Veel reizigers klagen over de gestegen kosten met de ov-chipkaart. Een klacht die door de ov-bedrijven steevast wordt weersproken met het argument dat de kilometerprijs juist eerlijker is dan de ritprijs op basis van een willekeurige zone-indeling. Tegenover de ‘eerlijke’ kilometerprijs staan echter een aantal onredelijke prijsverhogingen die met de introductie van de ov-chipkaart geruisloos zijn doorgevoerd.

De eerste verborgen prijsverhoging zit in de aanschaf van de ov-chipkaart. Je betaalt 7,50 euro uitsluitend voor de kaart, zonder ook maar één kilometer te kunnen reizen. Na vijf jaar is de geldigheid verlopen en betaal je de aanschafkosten opnieuw.

De tweede verborgen prijsverhoging is het instaptarief. Dat is ten opzichte van de strippenkaart de helft duurder geworden. Het instaptarief van de strippenkaart is 50 cent (de kosten van de extra strip die je stempelt bovenop het aantal zones dat je reist), bij de ov-chipkaart betaal je bij het instappen een basisbedrag van 78 cent.

De derde verborgen prijsverhoging treft vooral toeristen en incidentele ov-reizigers. Dat is de prijsverhoging van de losse kaartjes. In Rotterdam kost een wegwerp ov-chipkaart voor maximaal één uur reizen met de bus of tram 2,50 euro. Voor een reis met de metro is de prijs van het goedkoopste kaartje zelfs 3,50 euro voor een enkeltje.

Het reizen met de ov-chipkaart is dus niet eerlijker geworden. Maar is het gebruiksgemak wel toegenomen? Als er iemand is voor wie het gebruiksgemak is toegenomen, dan zijn dat vooral voor de ov-bedrijven zelf. Veel reizigers lopen nog tegen problemen aan. In de eerste plaats de bijzondere doelgroepen zoals schoolklassen en blinden en slechtzienden, die bij het ontwerp van het systeem lijken te zijn vergeten.

Ergernis nummer één bij reizigers is het kwijtraken van de borg van 4 euro (20 euro bij de NS) bij verkeerd uitchecken. Normaalgesproken wordt de borg die bij het inchecken van je kaart is afgeschreven aan het eind van de reis met de ritprijs verrekend en wordt er een bedrag bijgeschreven op je saldo. Als je vergeet uit te checken of als de apparatuur niet functioneert, dan ben je het volledige borgbedrag kwijt.

Volgens de ov-bedrijven gebeurt dat slechts in een half procent van de gevallen. Dat klinkt weinig, maar dat zijn zevenduizend gedupeerden per dag. Gezamenlijk kost het uitchecklek de ov-reizigers een half miljoen per maand. Gedupeerde reizigers kunnen hun geld terugvragen, maar moeten een uitcheck dan wel zelf ontdekken en eerst een formulier invullen. Dat maakt het er niet echt makkelijker op.

 Hoe kan de ov-chipkaart wel eerlijker en makkelijker worden? Allereerst door de verborgen prijsverhogingen terug te draaien: verstrek gratis een nieuwe ov-chipkaart als de oude is verlopen, verlaag het instaptarief (of schaf het af, als je echt een eerlijke kilometer prijs wilt) en maak losse kaartjes minstens een euro goedkoper.

Daarnaast is het zaak om het uitchecklek te dichten: geef reizigers de mogelijkheid om ook bij de halte uit te kunnen checken door bij elke halte een uitcheckpaal te plaatsen, verlaag het borgbedrag in de bus en de tram van 4 naar 2 euro, zodat de schade bij verkeerd uitchecken minder groot is, en pas bij een verkeerde uitcheck een automatische retourcorrectie toe, uitgaande van de wetenschap dat bij 90 procent van de reizen de eindhalte van de heenreis de beginhalte van de terugreis is en de eindhalte van de terugreis de beginhalte van de heenreis.

Om het vertrouwen in de ov-chipkaart terug te winnen, zijn op korte termijn forse verbeteringen noodzakelijk. De nieuwe minister van Verkeer en Waterstaat zou reizigers een grote dienst bewijzen door de belofte om met de ov-chipkaart het openbaar vervoer eerlijker en makkelijker te maken, echt in te lossen.

Kunst, klimaat en kwetsbaren krijgen keiharde klappen

Kunst & cultuur, het klimaatprogramma en de meest kwetsbare Rotterdammers krijgen de komende vier jaar de hardste klappen. Dat is de conclusie van oppositiepartij GroenLinks na het lezen van de begroting en het werkprogramma van het Rotterdamse college van PvdA, VVD, CDA en D66.

‘De rekening van het bezuinigingspakket van 255 miljoen wordt voor een te groot deel neergelegd bij Rotterdammers die al in een kwetsbare positie zitten’, zegt GroenLinks-fractievoorzitter Arno Bonte. ‘Het college bezuinigt fors op het armoedebeleid, de schuldhulpverlening, op taalcursussen en op talloze organisaties die een nuttige rol vervullen bij het stimuleren van maatschappelijke participatie en het ontplooien van talenten van veel Rotterdammers.’

Ook de culturele sector heeft het zwaar te verduren. ‘Ik voorzie een culturele kaalslag’, zegt Bonte. ‘We zien daar nu al de eerste voortekenen van met het omvallen van poppodium WATT en het vertrek van toonaangevende evenementen uit Rotterdam. Maar vanaf 2012, als het nieuwe cultuurplan ingaat, blijft er van het culturele klimaat in Rotterdam weinig meer over, als het college haar zin krijgt.’

Het college maakt volgens GroenLinks verkeerde keuzes. ‘Het is onbegrijpelijk dat terwijl het college aan de ene kant diep snijdt in waardevolle zaken, wel jaarlijks 10 miljoen steekt in een VVD-hobby als verlaging van de OZB, verlaging van de parkeertarieven en het afschaffen van de reclamebelasting.’

Wel tevreden is Bonte over de voorstellen om met relatief weinig geld de buitenruimte aantrekkelijker te maken. ‘De GroenLinks-moties om 2000 bomen per jaar te planten en extra speelplekken aan te leggen in versteende wijken, zijn goed in het collegeprogramma verankerd.’ Ook het in de vorige raadsperiode door GroenLinks geïnitieerde RotterdamIdee, waar bewoners een klein budget kunnen krijgen voor initiatieven in hun eigen buurt of straat, wordt verder uitgebreid.

Minder te spreken is de groene partij over de duurzaamheidsplannen van het college van PvdA, VVD, D66 en CDA. ‘Het budget voor het Rotterdam Climate Initiative is teruggeschroefd van 80 miljoen in de vorige raadsperiode naar een schamele 31 miljoen nu. De ambitie om in 2025 de CO2-uitstoot gehalveerd te hebben, komt daarmee in gevaar.’ Bonte mist ook een visie op duurzame mobiliteit: ‘de plannen voor fietsers zijn weinig ambitieus en het openbaar vervoer komt in het hele collegestuk niet eens voor.’ Daar staat tegenover dat automobilisten in de ogen van GroenLinks ‘flink worden gepamperd’. Bonte: ‘de al spotgoedkope parkeervergunningen in Rotterdam gaan nu met nog eens 50% korting in de aanbieding. Dat geld hadden we beter kunnen gebruiken om de bezuinigingen op kunst, klimaat en kwetsbare Rotterdammers te verzachten.’